نيويورك(تهران) – وزارت دادگستري آمريكا(ایران آزاد) روز دوشنبه(روزی نه چندان دور) و در جريان يك دعواي حزبي فاش كرد كه ماموران بازجوئي از زندانيان متهم به عمليات تروريستي(آزادی خواهی و تحقق حقوق اساسی و شهروندی)  در دوره بوش(احمدی نژاد)، هنگام بازجويي، بارها آنان را به كشتن فرزندان و يا تجاوز به افراد خانواده هايشان تهديد كرده بودند.

به گزارش ايرنا(خبرگزاری ایران آزاد)، وزارت دادگستري آمريكا(ایران آزاد) از زبان يكي از بازجويان حاضر در صحنه مي‌گويد كه بازجوي مخصوص خالد شيخ محمد(محمد علی ابطحی و بسیار دیگر از زندانیان) با صراحت به او گفته است كه اگر بار ديگر واقعه‌اي شبيه به آن چه در يازدهم سپتامبر(25 خرداد) اتفاق افتاد در اين كشور تكرار شود، او فرزندان خالد (زندانیان) را خواهد كشت.

در پي گزارش‌هاي متعددي در مورد بدرفتاري‌ها و خشونت‌هاي مامورين سازمان جاسوسي سيا(سپاه) با زندانيان سياسي و متهمين به عمليات تروريستي(اعتراضات مدنی) در زمان بوش(احمدی نژاد)، باراك اوباما(میرحسین موسوی یا مهدی کروبی یا هر آنکه مردم انتخاب کرده باشند) رييس جمهوري اين كشور تيم ويژه‌اي را تحت سرپرستي وزارت دادگستري اين كشور مامور تحقيق در مورد اينگونه رفتار ها كرد.

نتيجه تحقيقات اين تيم ويژه آشكار مي‌كند كه مقامات ارشد و بلندپايه آمريكايي(حکومت اسلامی) مستقيما در صدور مجوز براي شكنجه و آزار اين زندانيان دست داشته و پيش بيني مي‌شود كه ادامه اين تحقيقات به گشودن يك پرونده جنايي عليه اين مقامات از جمله ديك چيني معاون بوش و دونالد رامسفلد وزير سابق دفاع اين كشور منتهي شود(در اینجا باید گفت کل سیستم حکومت اسلامی از بالاترین مقام تا …).

وزارت دادگستري آمريكا(ایران آزاد) گفته است اينها تنها نمونه‌هاي كوچكي از اين بدرفتاري‌ها بوده است.

از جمله موارد ديگري كه در گزارش وزارت دادگستري آمريكا(ایران آزاد) به آن اشاره شده اين است كه بنا بر گواهي ماموري ديگر از سازمان جاسوسي سيا (سپاه)يكي از مامورين به هنگام بازجويي از يكي از متهمين به او گفته است كه در صورتي كه اطلاعات لازم را در اختيار وي نگذارد به مادر او در مقابل چشمانش تجاوز خواهد كرد.

آیا یادتان هست که در مناظره ی تلویزیونی ، آن زمانی که گفتید در زمان جنگ این سپاه بود که دولت را اداره می کرد ، احمدی نژاد چه پوزخندی به شما زد و چندین بار با لحنی تمسخر آمیز پرسید “آیا دولت را در زمان جنگ شما اداره می کردید“؟

شاید آنروزها ، چون همه سرگرم تبلیغات انتخاباتی بودند ، کسی به این جمله خیلی توجه نکرد، اما امروز ، بعد از واقعیتهای تلخی که بعد از انتخابات و تقلب و کودتا و کشتار و زندان و دادگاه های نمایشی و شکنجه و تجاوز و مسائل دیگری که هر روز شاهد آن هستیم و هر لحظه ابعاد تازه ای از آن نمایان می شود، بیشتر معنای آن پوزخند را می فهمیم.

آقای رضایی ،

این یکبار را احمدی نژاد راست می گفت، این زمان شما نبود که سپاه دولت را اداره می کرد، چرا که امروز سپاه ، کل مملکت و ارکان قدرت و سیاست و اقتصاد را نه اداره که بلعیده و برای حفظ آن از هیچ کار و عملی حتی اگر کشتن انسانهای بیگناه و شکنجه آنها باشد ، دریغ نخواهد کرد.

یک نگاه گذرا به مجلس و قوه ی قضائیه و دولت نهم و حتی کابینه ی معرفی شده از سوی دولت کودتا ، جایگاه سپاهیان را به خوبی آشکار می سازد. یک نگاه اجمالی به پروژه های بزرگ و میلیاردی داخل و حتی کشورهای همسایه ، نقش سپاه در به انحصار در آوردن ثروت مملکت به نفع خود را کاملا بیان میدارد.

آقای رضایی ،

سپاه زمان شما ، با سپاه امروز ، زمین تا آسمان تفاوت دارد. اگر سپاهیان دیروز ، تشنه ی شهادت و خدمت بودند، سپاه امروز که چند سالی تنها تشنه ی قدرت و ثروت شده بود ، اکنون دیگر تشنه ی شهوت و خون نیز شده است.

آقای رضایی ،

یادتان هست گفتید “اگر در جمهوری اسلامی توسط یکی از مأموران عمل خلاف حیثیت و اخلاق صورت گیرد، باید عزای ملی اعلام شود“؟ اگر دوست ندارید که فردا ، پوزخند دیگری بر شما زده شود ، با این همه شاهد و گواه ، به وعده ی خود عمل کنید .

هرچند که از این آقای منتصب ، شعور و درکی بیش از این از شرایط موجود انتظار نیست ، اما خوب است لااقل مشاوران کارآمد و بیشمار ایشان ، حداقل هر از گاهی حقایق را با زبانی بسیار ساده و قابل فهم برای ایشان توضیح دهند که کوچکترین دست درازی به آقایان موسوی ، خاتمی و کروبی نه تنها به پایان اعتراضات منجر نخواهد شد که یقینا ، آنرا وارد مرحله ی جدید و نوعی دیگری از اعتراضات و مبارزات خواهد کرد که شاید دیگر هیچ راهکار مدنی برای پایان آن متصور نباشد.

دائی جان ناپلئون – شخصیت کتاب ایرج پزشکزاد -  در بخشی از کتاب می گوید : به قول ناپلئون ، آنچه حدی ندارد حماقت است ، حماقت !

پنج تن از اعضای هیات نظارتی issf به ریاست محمد صالح قذدر دبیرکل فدراسیون همبستگی کشورهای اسلامی در حالی روز دوشنبه وارد تهران شدند که علاوه بر برنامه‏های در نظر گرفته شده توسط مسئولان دستگاه ورزش برای این گروه از جمله بررسی وضعیت پروژه‏های احداث اماکن ورزشی این بازیها، رئیس هیات مذکور نیز خود یک برنامه ویژه را در دستورکار قرارداده بود.

محمدصالح قذدر دبیرکل فدراسیون همبستگی کشورهای اسلامی طی برنامه‏ای  که علی‏الظاهر بدون هماهنگی مسئولان دستگاه ورزش به وقوع پیوسته، به دیدار فائزه هاشمی دختر ورزشی آیت‏الله هاشمی رفسنجانی رفت تا برخی مسئولان امر از انجام چنین دیداری به شدت عصبانی شوند و برخورد تندی را با برخی اشخاص به واسطه عدم تحت نظر داشتن مدام این هیات برای جلوگیری از ملاقات این مسئول با دیگر اشخاص، داشته باشند.

وقوع این دیدار آقای دبیرکل به درخواست قذدر که به منزله دور خوردن برخی دوستان و همچنین استمرار مورد توجه ویژه بودن فائزه هاشمی رئیس فدراسیون وزرشهای بانوان کشورهای اسلامی به عنوان علی‏رغم بایکوت خبری وی بوده، برای برخی آنچنان غیرقابل هضم بود که تاکید شود وقوع این دیدار تحت هیچ عنوان علنی نشده و در صورت اطلاع رسانه‏ها برخورد حذفی با مسببین عدم جلوگیری از امجام این دیدار انجام خواهند داد.

از سویی دیگر عدم انتشار خبری از سوی تشکیلات ورزشی هاشمی مبنی بر انجام چنین دیداری، عملاً این نشست که از جزئیاتش اطلاعاتی در دسترس نیست را به یک دیدار محرمانه مبدل شد تا برخی‏ در حوزه نفس راحتی بکشند و به واسطه عدم جلوگیری از انجام چنین دیداری از بالادستی‏شان چوب نخورند.

برخی تحلیل‏گران وقوع چنین دیداری را به منزله کاهش اعتماد مسئولان ورزش آسیا که اکثراً از کشورهای آسیایی هستند نسبت به اشخاصی که تا پیش از این به عنوان چهره‏های شاخص و مطلع ورزش ایران با آنها در ارتباط بودند می‏دانند و از همین جهت وقوع این دیدار را به منزله از دست رفتن اعتبار این عده که این روزها بخش اعظم اعتبار داخلی‏شان در در ورزش به واسطه همین ارتباطات بین‏المللی است، سخن به میان می‏آورند.

بدین ترتیب ، خانم فائزه هاشمی هم به نوعی نوچه های آقا را پیچانده اند.

“مردم انقلاب نکردند که هزار فاميل درست بشود. رده سوم فاميل آقاي هاشمي در حاشيه امنيت قرار دارند، حالا ياسر و اينها که جاي خود دارد و بعد هم کار فرزندانش به اينجا مي‌رسد که اکثر اغتشاشات را توجيه مي‌کنند، حضور پيدا مي‌کنند و حمايت مالي مي‌کنند.“
“آقاي هاشمي که معتقد بود هميشه بايد حداقل 15 تا 16 ميليون راي بدهند، در اين دوره گفت بايد 40 ميليون راي بدهند زيرا گفته شده بود، اگر اکثريت نيايند، اقليت برنده مي‌شود و همچنين آقاي هاشمي دو خطبه نمازجمعه را به بحث سلامت انتخابات اختصاص داد با وجودي که 30 سال است اين انتخابات برگزار مي‌شود.“

وي همچنين در ادعايي، به قول خبرگزاري انتخاب، “شگفت انگيز”، گفته است که در هشت سال دفاع مقدس، رئيس شوراي‌عالي دفاع رئيس جمهوي يعني آقاي خامنه اي بود، ولي آيت الله هاشمي چون امکانات مالي در اختيارش بود شرايط را طوري به وجود آورد که رئيس جمهوري به امام نامه نوشت و درخواست کرد آیت الله هاشمي رئيس شوراي‌عالي دفاع بشود، در حالي که اين حق مسلم رئيس جمهوري بود.

البته نقش فرزند آقاي خامنه اي در کودتاي اخير و کشتار مردم ، درخت فاميلي در دولت نهم ، مفهوم اقليت و اکثريت و همچنین مسائل مربوط به این ادعای شگفت انگیز ، مسائلی هستند که بايد از خود ايشان پرسيد.

آیت الله هاشمی رفسنجانی با اعلام حضور خود در تارنمای شخصی ، با یک تیر چندین هدف را نشانه گرفت. از یک طرف همزمانی این اعلام و انتشار نامه ی آقای کروبی به ایشان را می توان نشانه ی آن دانست که یکی از مباحث اصلی صحبت ایشان در همین زمینه و مسائل مربوط به زندانیان و دادگاه متهمین خواهد بود. همچنین نوعی اطلاع رسانی به جنبش سبز بود که خود را برای حضور هرچه باشکوه تر در نماز جمعه ی این هفته آماده کنند و از طرف دیگر می توان آنرا به مثابه ی نوعی تلنگر و بررسی بازتابهای احتمالی حکومت در مقابل چنین حضوری دانست که با توجه به ترس حکومت از اثبات یکبار دیگر عدم مشروعیتش با حضور میلیونی جنبش سبز و بازتابهای داخلی و خارجی چنین رویدادی ، فراهم نکردن امکان حضور ایشان خیلی هم دور از ذهن نبود.

اگرچه تریبون نماز جمعه تنها جایی نیست که آیت الله هاشمی رفسنجانی بتواند حرفهای خود را بزند ، لیکن وقتی سیاست ایشان پیروی از مجاری قانونی است ، ابتدا باید چنین تریبونی از دست ایشان خارج می شد تا ایشان بتوانند به عنوان رئیس مجلس خبرگان و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام از مجاری دیگر و شاید با لحنی دیگر ، حرفهای خود را به گوش مسئولان برسانند. و این نکته ای است که هم خود آیت الله هاشمی رفسنجانی و هم آقای خامنه ای و هم بدنه ی حکومت به خوبی می دانند که نه ایشان آیت الله منتظری هستند و نه شرایط ، شرایط آن زمان است که بتوانند ایشان را مجبور به حصر خانگی کنند ، که در مورد آیت الله منتظری هم اگر آن روز چنین شرایطی حاکم بود ، هیچگاه چنین امری در مورد ایشان هم رخ نمی داد.

به هر حال نه عدم حضور ایشان در مراسم این هفته ی نماز جمعه به معنای حذف ایشان است و نه برای جنبش سبز به معنای پایان کار و نه برای حکومت به معنای پیروزی.

امسال ، در حالی به استقبال “روز جوان” می رویم که مادران “ندا” و “سهراب” و “محسن” و دهها جوان دیگر ، اگر هم چاهی نباشد که سر در آن فرو برند و فریاد زنند ، در خلوت نیمه شبهای خود ، از خدای خود می پرسند : “به کدامین گناه؟”

امسال ، “روز جوان” برای صدها جوان ایرانی ، به جرم حق گویی ، در زندان و شکنجه گاه برگزار خواهد شد.

امسال ، “روز جوان” ، روز جشن نیست. روز شادی نیست.روز خنده نیست.

امسال ،  “روز جوان” برای جوانان ایران ، روز عزاست.

امسال “روز جوان” تنها یک مناسبت در تقویم نیست.

امسال ، “روز جوان” روز فریاد است.

همچنین نحوه شهادت این دو را این گونه شرح داده است که “روح‌الامینی و محمد کامرانی جزو یک مجموعه بودند که باید تحویل اوین می‌شدند. روح‌الامینی در مسیر زندان و در خودروی اعزام حالش بد می‌شود و توسط عوامل و نیروهای امنیتی به بیمارستان منتقل شد و آقای کامرانی دو یا سه ساعت بعد از روح‌الامینی در زندان حالش به هم خورد.” و در مورد اخباری مبنی بر شکنجه شدن آنان افزوده “این حرف‌ها را افراد ضد انقلاب، معاند و مخالف میِ‌زنند“،

این مسئول شکنجه گاههای حکومت در مورد “تزریق ماده‌ا‌ی به بازداشت‌شدگان در هنگام بازجویی که عوارض مغزی و قلبی دارد” و همچنین “شکنجه” و “سلول انفرادی” پاسخ داده است که “این حرف‌ها را افراد ضد انقلاب، معاند و مخالف می‌زنند و حداقل در جایی که من مسئول هستم چنین چیزی امکان ندارد و هیچ گونه رفتار خلاف شان اداری، انسانی و اخلاقی، تحت هیچ شرایطی انجام نمی‌شود و بعید می‌دانم کسی ادعا کند که فردی در مجموعه زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفته باشد و اتاق‌های ما سوئیت است و انفرادی وجود ندارد“

حال باید پرسید آیا پدر محسن روح الامینی که اعلام کرده، هنگامی که جسد محسن را دیده است، متوجه شده که دهان وی خرد شده است و همچنین بعد از مجروح شدن، به او نرسیده‌اند تا خون او عفونی شده و دچار تب شدید بالای ۴۰ درجه گردیده و از شدت تب، دچار بیماری مننژیت شده است و یا خانواده ی محمد کامرانی که اعلام کرده اند که محمد بر اثر خرد شدن فک، دهان و دندان و عفونت شدید جان باخته است، هم افراد ضد انقلاب، معاند و مخالف هستند؟

آیا این گونه مزخرفات به معنای جریحه دار تر کردن خاطر این بازماندگان نیست ؟

آیا این سوال پیش نمی آید که چطور در میان این همه جمعیت نیروهای سرکوبگر دقیقا افرادی که از پیش بیماریهای قلبی و عفونی و هزار و یک جور بیماری دیگر داشته اند شناسائی کرده و تنها آنان را دستگیر کرده اند و تمامی آنها هم قبل از رسیدن به زندان جان باخته اند ؟

آیا این نیروها در کنار سگهای پلیس با این تفاوت که بجای پیدا کردن مواد منفجره و سلاح و مواد مخدر ، انسانهای بیمار را بو می کشند آموزش دیده اند؟

اگر این افراد دارای بیماری بوده اند ، پس چگونه است که روی بدن آنها آثار کبودی و شکستگی وجود دارد ؟

آیا این آثار در اثر تلاش نیروهای فداکار سرکوبگر برای دادن تنفس مصنوعی و یا ماساژ قلبی بوجود آمده است ؟

این سخنان در حالی که خانواده ی امیر جوادی فر ، یکی دیگر از قربانیانی که در زندان جانباخته ، در روزنامه ی سرمایه با رد هرگونه بیماری امیر اعلام کرده اند که وی در زندان جان باخته و مقام‌های امنیتی از آنها خواسته‌اند که بگویند فرزندشان سابقه بیماری داشته است ، جز توهین به شعور مردم و همچنین بازماندگان داغدار چه معنایی دارد ؟

در پایان در مورد این سخن این مسئول که گفته است “ما انسان هستیم و انسان را نگهداری می‌کنیم” باید ضمن سوال از اطمینان ایشان به “انسان” بودن خود و  آنانی که دستور شکنجه ها را صادر کرده اند ، خاطر نشان کرد که در شکنجه گاههای حکومت “انسانها” توسط سگهای حکومت دریده می شوند.

آیا خبر شهادت محسن روح الامینی را شنیدید ؟

حتما فراموش نکرده اید که پدر محسن در زمان تبلیغات انتخاباتی عضو ارشد ستاد شما بود ؟

آیا به او تسلیت گفته اید ؟

آیا اصلا توان نگاه کردن در چشمان این پدر را دارید ؟

شاید می پرسید گناه شما چیست ؟

آقای محسن رضایی ، گناه شما آن است که

زمانی که هواداران آقایان کروبی ، موسوی و حتی خود شما برای احقاق حقوقشان کتک می خوردند ، شما خود را کنار کشیدید .

با توجیهاتی که هیچگاه هم در عمل به مدیریت و یا کاهش بحران کمکی نکرد ، شکایت خود را پس گرفتید.

آن زمان که مردم بی دفاع مورد وحشیانه ترین سرکوبها قرار می گرفتند ، شما بجای آنکه حتی شده برای یکبار در میان آنها باشید ، تنها به گفتن “ای کاش من باتوم خورده بودم” بسنده کردید.

بجای محکوم کردن صریح و بی پرده ی این خشونتها ، به چندین بیانیه ی محافظه کارانه و سیاست یکی به نعل و یکی به میخ اکتفا کردید.

بر خلاف ادعاهای تبلیغانی خودتان که “نتوانستم معنا ندارد” در پاسخ به یکی از کاربران سایت خود نوشتید “نتوانستم”!

بد نیست اگر یکبار دیگر به مطلب “سردار ادعا کردن آسان است” و یا “نوشدارو پس از مرگ سهراب” در آرشیو همین سایت نگاهی داشته باشید.

آقای محسن رضایی ، شما یک عذر خواهی بزرگ نه تنها به محسن ، نه تنها به پدرش که به تمامی مردم بدهکارید.

برای آنکه برخلاف ادعایتان که گفتید “تا آخر عمر در کنار شما خواهم ماند” ، حتی لحظه ای هم در کنار مردم و حتی طرفداران خودتان نبودید.

برای آنکه در کنار محسن ها نبودید .

برای آنکه ترجیح دادید ، سرداری  پشت میز باشید تا سربازی در میان مردم.

آقای محسن رضایی ، محسن روح الامینی سردار نبود ، اما یک مرد بود.

شهادتش مبارک

“اگر عمری باقی باشد و اگر در آینده هم بشود روی این صندلی از حق و حقانیت دفاع کرد، هفته‌‌های آینده هم در خدمتتان خواهیم بود”

هرچند در هفته ی بعد رکورد 2 ملیون و یکصد هزار اس ام اسی که برای این برنامه ارسال شد ، پاسخ محکمی به مخالفان این برنامه بود ، ولی تا پایان فصل گذشته ، همواره  سایه ی تهدید و فشار و شایعات بر این برنامه ی پرطرفدار سنگینی می کرد ، و دوباره با نزدیک شدن به فصل جدید لیگ برتر فوتبال ، شایعاتی مبنی بر تعطیلی و یا تغییر مجری و سیاستهای این برنامه به گوش می رسد که کم و بیش هم از سوی مسئولان صدا و سیما تکذیب شده است .

هرچند جنبش سبز تصمیم دارد با شروع لیگ جدید ، از سکوهای ورزشگاهها هم برای رساندن صدای خود به گوش جهانیان استفاده کند ، لیکن شرایط ایجاد شده بعد از انتخابات و نوع برخورد حکومت ثابت کرده است که دیگر نه ارزشی برای افکار عمومی قائل است و نه مانند گذشته قصد مماشات با معترضین را دارد ، بنابراین پر واضح است که اگر این برنامه با مجری گری عادل فردوسی پور هم اجرا شود ، دیگر از آن بحثهای انتقادی و جنجالی سال قبل در مورد عملکرد مدیران و مسئولان ورزشی خبری نخواهد بود که این تنها یک روی سکه است.

عادل فردوسی پور که همواره شعار رک بودن و حقیقت گویی را سرلوحه ی کار خود قرار داده ، اکنون باید انتخاب کند که در شرایطی که هم صدا و سیما و هم سرویس اس ام اس ، به دلیل نوع برخورد و بی احترامی های مکرر ، از سوی مردم تحریم شده است ، اصولا امسال چنین برنامه ای را اجرا کند یا خیر ؟

در حالی که جنبش سبز ، ضمن تحریم صدا و سیما ، همواره هنرمندان و مجریانی را که با این رسانه همکاری می کنند ، به باد انتقاد گرفته است ، آیا عادل فردوسی پور که یقینا برنامه ای دیکته شده را باید تهیه و اجرا کند ، یک مستثنی خواهد بود ؟

در حالی که علی رغم وصل شدن مجدد سرویس اس ام اس ،استفاده از آن از سوی جنبش سبز ، مورد تحریم قرار گرفته است ، آیا باز هم نظرخواهی در این برنامه ، حال و هوای سال گذشته را خواهد داشت ؟

آیا بهتر نیست عادل فردوسی پور هم امسال در کنار مردم بودن را بر اجرای یک برنامه ی سفارشی ترجیح دهد ؟

آیا بهتر نیست پیش از آنکه مسئولان با اگر و اما و شرط و شروط بخواهند برای این برنامه تعیین تکلیف کنند ، خود عادل فردوسی پور موضع رسمی و نظر نهایی اش را در مورد برنامه ی امسال به مردم اطلاع دهد؟